قریب

میروم بر سر کوه…تا از فراسوی گناهم… تو را فریاد کنم…ای آزادی…چقدر قریب شدی با من

 

nothing

Quitting Smoking Now
Greatly Reduces Serious Rsks
to Your Health
MERIT 100’s

 

شیطان

کاش دلتنگی ها پایانی داشت.اما در پایان دلتنگیست که میماند و پایان را هر چه باشد و هر که باشد میشورد و میبرد به فاضلاب ذهن.به قول یکی:
همش دلم میگیره…همش تنم اسیره…
اما چه کنم که هر چه می آید از اوست و بر ماست.اوست که ما را کوچک می کند و خود را بزرگ.اوست دوست امروز و رفیق دیروز.کاش درمانی بود مرا که دگر, نه دوستی باشد و نه رفیقی.نه خنجری و نه دستی.در آخر این باشد بین من و او که دگر خاطرات نیمه شب های تابستان, در آغوش شیطانی زیبا را در گوشش زمزمه نکنم

 

street

 

درد

دیروز با دو تا از همکارام (دو تا از دلقک ها)بودم.یک سفر 9 ساعته که قرار نبود انقدر طول بکشه.ولی کل این 9 ساعت منو همکارام فقط میخندیدیم.آره میخندیدیم…
تعجب هم داره…چون تو این 9 ساعت ما دلقک نبودیم و بقیه آدمای دور و برمون دلقک شده بودن.با این که کلی خندیدیم و لی وقتی به خونه رسیدم و تنها روی تخت دراز کشیدم یک درد وحشتناکی تو سرم ,فکم , روده هام , شکمم , کمرم و چشمام احساس کردم و تنها را علاجش یک قهوه ی تلخ و غلیظ بود همراه با سیگار های خودم.
دردش خوب شد ولی فهمیدم که بهترین چیزا هم درد داره.چه دلقک باشی , چه تماشاچی.

 

نان

در کنار جزایر باتلاقی زرد
زندگی دهقان اجاره دار غم انگیز است
در جستجوی نانی که یافت نشد
بیست سال در این سرزمین سپری گشت
بیست سال بجز وعده ها چیزی عاید نشد
و همان کج بیل هنوز در دست است
با چهارده کودک در این دنیا
بجز آنها که در گور خفته اند
تفنگ کهنه ام را در دست گرفته ام
همان گونه که کج بیل را در دست می گیرم
با نیرویی که گرسنگی می بخشد:
به آنها که از نان خود دفاع می کنن
(آلفونس رمانوسانتانا)

 

اسیر

بریده بریده حرف میزنی
گویی زبانت را…
گویی لبانت را به…
گویی گلویت را کسی…
گویی فکرت را نمی توانند اسیر کنند

 

دوست داشتن

خیلی خوبه که
صبحا تنهای تنها
از خواب بیدار شی و
مجبور نباشی به یه عده بگی
که دوستشون داری
در حالی که دیگه …دوستشون هم نداری
خیلی وقته که دیگه مفهوم دوست داشتن برام گم شده.خیلی گشتم ولی همش دوست داشتنای مزخرف رو می بینم.چند وقتیه فهمیدم امکان نداره که آدما بتونن همدیگرو کامل دوست داشته باشن.یا از روی دلسوزیه یا اینکه دوست داشتنشون موقتیه.دوست داشتن آدما ناقصه.چرا…چرا باید دنبال یه چیز ناقص بریم و وقتمون رو صرفش کنیم.ما آدما خودمون ناقصیم و باید دنبال تکامل باشیم و یه رابطه ی کامل.ما آدما یا بهتر بگم ما دلقک ها فقط می تونیم عادت کنیم.عادت به هر چیز بزرگ و کوچیک.مثلاً یه دوست…ولی بعضی وقتها هم نمی تونی از روی دوستت رد بشی.وای چه لحظه ی گندیه هم حالت از دوستت به هم میخوره هم از خودت.

 

درد من حصار برکه نیست…درد من زیستن با ماهیانیست که فکر دریا به ذهنشان خطور نکرده است.

 

مرگت باد

آیا مردن سخت است؟ راستش را بخواهی نمی دانم.شاید سخت شاید آسان.ولی گاهی اوقات مرگ یک نفر به قدری لذت بخش است که آرزوی آن را داری.ولی با همه ی این تفاسیر مرگ یک نفر تاره آغاز راه است.آغازه مبارزه برای نمردن و پیروز شدن.به امید آن روزی که تمام دلقک ها آزاد باشند و دیگر روی سن نباشند.مرگت باد.